تبلیغات
یک ویندزوری در تورنتو - سانچی دردمندانه خاموش شد



     چیزی بگم ؟‌ چیزی دارم بگم ؟‌انقدر دست دست کردیم که همه شونو از دست دادیم .

     میخوام بدونم کشتی های آتش خوار چینی چرا کارشون رو قطع کردن ؟ نمیشد از طریق وزارت خارجه و سفارت چین و چه میدونم صنف نانوایان شیرازی ، دولت چین رو وادار کنیم که زودتر و متعهد تر اقدام کنه ؟‌ نمیشد غیر از ژاپن از کشورهای دیگه هم کمک بخوایم ؟ آهان ،‌با همه قهریم ؟‌همه با ما دشمن هستن ؟‌ نمیشد جای ۱۲ تا تکاور در روز آخر ، ۱۲۰ تا بفرستیم همون روز اول ؟‌ یعنی تکاور نداریم ؟‌آهان ،‌درسته جاهای دیگه در حال جنگ و نجات ملتهای دیگه هستن .

شش روز پیش آتش مهار نشدنی به نظر میومد

 
    
سه روز پیش با کشتیهای مهار آتش ژاپنی 


    دیروز آتش تقریباْ خاموش شده بود 


     بماند مطالبی که آدم میخونه و ذهنش میخواد منفجر بشه که اصلاْ‌ سیستمهای ایمنی نفت کش ها اجازه ی چنین حوادثی رو نمیده ، اصلاْ چنین تصادفی غیر ممکنه و نفت کش پر از قایق نجات و جلیقه بوده . 

      من نمیدونم ، من هیچی نمیدونم ،‌فقط میدونم دلم تنگه ،‌ دلم خونه ، دیگه اشکی ندارم برای وطنم بریزم . میدونین دلم میخواد فکر نکنم ،‌دلم میخواد چشمامو ببندم و خیال کنم این ماجراها مال یه کشور دیگه است ، یه مردم دیگه و یه جای دیگه ، نه ایران ، نه عزیزان من ، نه مردم من . 

     عکسها رو که میبینیم خودم آتیش میگیرم . خدایا به همه شون صبر بده و به دولت ما عقل . خدایا یه ستاد بحران واقعی برای ما بساز . باید تمام وزارتخونه ها جمع بشن و فقط یک وزارت بحران توی ایران داشته باشیم چون انگار با بحران ها عقد ابدی داریم . باید ارتباط اقتصادی با چین رو قطع کنیم ، به همه ی دنیا میرسونیم و اونوقتی که نیاز داریم به ما پشت میکنن ! خدایا شکرت چه اعتباری داریم !!! 

    چی بگم ؟‌چی میتونم بگم ؟‌ ملت ما عادت کردن گریه کنن و فراموش کنن و زندگی رو مردگی کنن ! ما نتونستیم سانچی رو خاموش کنیم ، خودش تا ابد خاموش شد . غم آخرمون باشه ، تسلیت میگم . 

    پی نوشت :‌ یه زمزمه هایی هست در مورد اینکه دولتها منجمله دولت ایران عمداْ آتش رو مهار نکردن که تا جایی که ممکنه مواد نفتی بسوزه و از بین بره چون برای اکوسیستم منطقه خیلی خطرناک بوده . نمیدونم آه بکشم یا چی ؟ از یه طرف آدم میگه اینها عزیزانی بودن و عزیزانی هم داشتن ،‌از یه طرف فکر میکنیم گاهی شهادت یک نفر ، راه رو برای زندگی صدها نفر باز میکنه . چی بگم ؟‌ فکرم تسلیم دلم میشه مدام . تسلیت میگم به همه . 


تاریخ : دوشنبه 25 دی 1396 | 02:41 ق.ظ | نویسنده : رها آزادی | نظرات
.: Weblog Themes By SlideTheme :.