تبلیغات
یک ویندزوری در تورنتو - مرگ بی اهمیت انسانها
    سلام  . بی مقدمه میرم سر اصل مطلب چون خیلی ناراحتم . توی این دو تا عکس دقت کنین ، چی میبینین ؟ یک تصادف ، یک بدبختی در حال سوختن و یک بینوایی توی اتومبیلش در حال سقوط گیر کرده و در خبر حادثه نوشته بود که هر دو نفر از دست رفتن . ولی ملت طبق معمول در حال عکس انداختن هستن !! آدم به چه زبونی ناله کنه که دردش قشنگ معلوم بشه ؟ 
    یعنی اینها که در حال عکس گرفتن هستن نمیتونن کمک کنن ؟ وقتی این عکسها رو میبینم واقعاً از انسان بودن خودم بدم میاد . آدم انقدر بی تفاوت ؟ انقدر بی صفت ؟ انقدر بی انصاف ؟ انقدر نا آدم ؟
     اگر یک بار ، پلیس چنین کسانی رو به جرم همراهی در مرگ یک انسان دستگیر کنه مشکل حل میشه . آدمهایی که در صحنۀ مرگ یک نفر حضور دارن ولی تلاشی برای نجاتش نمیکنن باید محاکمه و مجازات بشن . کاش روی اینها به دوربین بود که شناسایی بشن چون دست کمی از قاتل ندارن . 
     من اینجا از همۀ وبلاگرها میخوام ، تمنا میکنم ، التماس میکنم ، بیایین یک کار فرهنگی و انسانی کنین ، بیایین برای هر عکسی که از چنین صحنه هایی میبینین ، به امید شناسایی کسانی که کمک نکردن ، یک پست بذارین  . 
     من توی این عکس بیست نفر آدم شمردم ، اینها هر کدوم یک وجب از ماشین سفید رو میگرفتن ، میتونستن بکشنش بالا ، ولی همینطور ایستادن و دارن تماشا میکنن ، ای خدا ، حالم بده .       
       بیایین مبنا رو بر این بذاریم که هر دو نفر قبل از این عکسها فوت کردن ، باشه،  قضیۀ فوت یک آدم عکس گرفتن داره ؟ نمیشه جسد رو از سوختن نجات داد ؟ نمیشه کمی انسانی تر با بدن یک هم نوع برخورد کرد ؟ نمیدونم ، فقط اینو میفهمم که از دیدن این عکسها به شدت عصبانی میشم و دلم میخواد کاری کنم . 
      



       واقعاً چطور میشه از این اخلاق نجات پیدا کرد ؟ چطور میتونیم این تفکر منحط و فاسد رو از جامعه بگیریم که مردم نمیمیرن برای اینکه خوراک خبری موبایل ماها رو فراهم کنن ، که اعدام نمیشن تا بچه هامونو برای تماشا ببریم و از دره نمیافتن که ما فیلمی واسه جلب توجه رفقا جور کنیم . چطور حواسمون نیست که گهی پشت به زین و گهی زین به پشت ؟ یعنی متوجه نیستیم که شاید یه روزی خودمون خوراک خبری بشیم ؟ اون روز دلمون میخواد که مردم بیان کمک ، یا بایستن از مرگ ما فیلم بگیرن ؟ 




برچسب ها: من شاکیم،  

تاریخ : شنبه 24 بهمن 1394 | 10:10 ب.ظ | نویسنده : رها آزادی | نظرات
.: Weblog Themes By SlideTheme :.


  • خانه سرود